ОЦІНКА ВПЛИВУ ПОРУШЕННЯ РОЗКЛАДУ РУХУ ЛІНІЙНИХ СУДЕН НА ЕФЕКТИВНІСТЬ ФЛОТУ НА ОСНОВІ ТАЙМ-ЧАРТЕРНОГО ЕКВІВАЛЕНТУ

Ключові слова: лінійне судноплавство, контейнер, тайм-чартерний еквівалент, розклад, затримка, ризик, порушення

Анотація

У статті розглянуто проблему порушення розкладу регулярних лінійних перевезень (Liner Schedule Disruption, LSD) та її вплив на економічну ефективність виробничої діяльності судноплавних компаній. Визначено, що недотримання графіків руху контейнерних суден призводить до прямих економічних втрат, які можуть бути виражені через зниження показника time charter equivalent (TCE), і розглядається виразником економічної ефективності від експлуатації суден незалежно від форми фрахтування. В роботі зазначено, що збої у розкладі мають подвійний негативний ефект: з одного боку – зменшення ефективності, з іншого – іміджеві втрати перевізника, що впливає зниженням попиту з боку вантажовласників; представлена робота присвячена вивченню тільки першої групи втрат. Було запропоновано математичну модель для кількісної оцінки втрат від затримок під час стоянкової і ходової операції. Аналітичні залежності дозволяють встановити рівні зниження TCE унаслідок збільшення часу простою під час перебування суден в портах та й на переходах між портами. Проведені розрахунки показали, що затримки під час ходової операції є у 2–3 рази більшими, ніж еквівалентні за тривалістю затримки у порту. Методика оцінки, розроблена авторами, дозволяє здійснювати аналіз економічних наслідків недотримання розкладу як для окремого рейсу, так і для всієї лінії чи флоту компанії в цілому. Вона враховує різницю у розмірах суден та їх внесок у загальний обсяг перевезень, що забезпечує адекватність оцінки при стратегічному плануванні. Отримані результати мають практичну значущість для оптимізації управлінських рішень у сфері лінійного судноплавства, зокрема для підвищення надійності графіків, мінімізації операційних ризиків та зменшення фінансових втрат. Таким чином, запропонований підхід перетворює абстрактну проблему порушення розкладу на конкретний фінансовий показник, що може бути використаний як інструмент моніторингу ефективності та прийняття рішень у реальному часі, а також для довгострокового стратегічного планування розвитку контейнерних перевезень.

Посилання

1. Gurning R.O.S. Maritime disruptions in the Australian-Indonesian wheat supply chain: An analysis of risk assessment and mitigation strategies. University of Tasmania, 2011. Thesis. DOI: https://doi. org/10.25959/23210093.v1
2. Elmi Z., Singh P., Meriga V. K., Goniewicz K., Borowska-Stefańska M., Wiśniewski S., Dulebenets M.A. Uncertainties in Liner Shipping and Ship Schedule Recovery: A State-of-the-Art Review. Journal of Marine Science and Engineering. 2022. Vol. 10, № 5. P. 563. DOI: https://doi.org/10.3390/jmse10050563
3. Zhou J., Zhao Y., Yan X., Wang M. Strategy and Impact of Liner Shipping Schedule Recovery under ECA Regulation and Disruptive Events. Journal of Marine Science and Engineering. 2024. Vol. 12, № 8. P. 1405. DOI: https://doi.org/10.3390/jmse12081405
4. Gui D., Wang H., Yu M. Risk Assessment of Port Congestion Risk during the COVID-19 Pandemic. Journal of Marine Science and Engineering. 2022. Vol. 10. P. 150. DOI: https://doi.org/10.3390/jmse10020150
5. Meng L., Wang X., Jin J., Han C. Optimization Model for Container Liner Ship Scheduling Considering Disruption Risks and Carbon Emission Reduction. Journal of Marine Science and Engineering. 2023. Vol. 11, № 7. P. 1449. DOI: https://doi.org/10.3390/jmse11071449
6. Baştuğ S., Haralambides H., Akan E., Kiraci K. Risk mitigation in service industries: A research agenda on container shipping. Transport Policy. 2023. Vol. 141. P. 232–244. DOI: https://doi.org/10.1016/j.tranpol.2023.07.011
7. Vernimmen B., Dullaert W., Engelen S. Schedule unreliability in liner shipping: Origins and consequences for the hinterland supply chain. Maritime Economics & Logistics. 2007. Vol. 9, № 3. P. 193–213.
8. Notteboom T. E. The time factor in liner shipping services. Maritime Economics and Logistics. 2006. Vol. 8. P. 19–39. DOI: http://dx.doi.org/10.1057/palgrave.mel.9100148
9. Brouer B. D., Karsten C. V., Pisinger D. Optimization in liner shipping. 4OR. 2017. Vol. 15, № 1. P. 1–35. DOI: https://doi.org/10.1007/s10479-018-3023-8
10. Mulder J., Dekker R. Methods for strategic liner shipping network design. European Journal of Operational Research. 2014. Vol. 235, № 2. P. 367–377. DOI: https://doi.org/10.1016/j.ejor.2013.09.041
11. Wilmsmeier G., Notteboom T. Determinants of liner shipping network configuration: a two-region comparison. GeoJournal. 2011. Vol. 76, № 3. P. 213–228. DOI: https://doi.org/10.1007/s10708-009-9333-2
12. Wilmsmeier G., Hoffmann J. Liner shipping connectivity and port infrastructure as determinants of freight rates in the Caribbean. Maritime Economics and Logistics. 2008. Vol. 10. P. 130–151. DOI: https://doi.org/10.1186/s41072-017-0019-5
13. Márquez Ramos L., Martínez Zarzoso I., Pérez Garcia E., Wilmsmeier G. The interrelationship of mari- time network connectivity, transport costs and maritime trade. 14th Annual Congress of the International Association of Maritime Economists (IAME), Melbourne, 3–5 July 2006.
14. Kim H. J., Son D. H., Yang W., Kim J. G. Liner ship routing with speed and fleet size optimization. KSCE Journal of Civil Engineering. 2019. Vol. 23, № 3. P. 1341–1350. DOI: https://doi.org/10.1007/s12205-019-0564-6
15. Silva L.M.R., Wang H., Soares C. G. A strategic fleet size and mix vehicle routing model to analyse the impact of demand fluctuation on river-sea liner shipping. Ocean Engineering. 2024. Vol. 307. P. 118096. DOI: https://doi.org/10.1016/j.oceaneng.2024.118096
16. Del Rosal I. Trade effects of liner shipping across world regions. Maritime Business Review. 2024. Vol. 9, № 1. P. 2–16. DOI: https://doi.org/10.1016/10.1108/MABR-06-2023-0040
17. Baird A. J., Lindsay A. J. Strategic choice in the global container shipping industry: A resource-based approach. Proceedings of the 1996 IAME Conference. Vancouver, 1996.
18. Robinson R. Liner shipping strategy, network structuring and competitive advantage: a chain systems perspective. Research in Transportation Economics. 2005. Vol. 12, № 1. P. 247–289. DOI: https://doi.org/10.1016/S0739-8859(04)12008-8
19. Tavasszy L., Minderhoud M., Perrin J.F., Notteboom T. A strategic network choice model for global container flows: specification, estimation and application. Journal of Transport Geography. 2011. Vol. 19, № 6. P. 1163–1172. DOI: https://doi.org/10.1016/j.jtrangeo.2011.05.005
20. D’agostini E., Nam H.-S., Kang S.-H. Gaining Competitive Advantage at Sea: An Overview of Shipping Lines’ Strategic Decisions. International Journal of Transportation Engineering and Technology. 2019. Vol. 5, № 4. P. 74–81. DOI: https://doi.org/10.11648/j.ijtet.20190504.12
21. Meng Q., Wang S., Andersson H., Thun K. Containership routing and scheduling in liner shipping: Overview and future research directions. Transportation Science. 2014. Vol. 48, № 2. P. 265–280. DOI: https://doi.org/10.1287/trsc.2013.0461
22. Dulebenets M. A., Pasha J., Abioye O. F. et al. Vessel scheduling in liner shipping: a critical literature review and future research needs. Flexible Services and Manufacturing Journal. 2021. Vol. 33. P. 43–106. DOI: https://doi.org/10.1007/s10696-019-09367-2
Опубліковано
2025-12-30
Як цитувати
Дрожжин, О. Л., & Онищенко, С. П. (2025). ОЦІНКА ВПЛИВУ ПОРУШЕННЯ РОЗКЛАДУ РУХУ ЛІНІЙНИХ СУДЕН НА ЕФЕКТИВНІСТЬ ФЛОТУ НА ОСНОВІ ТАЙМ-ЧАРТЕРНОГО ЕКВІВАЛЕНТУ. Системи та технології, 70(2), 332-341. https://doi.org/10.32782/2521-6643-2025-2-70.38
Розділ
МОРСЬКИЙ ТА ВНУТРІШНІЙ ВОДНИЙ ТРАНСПОРТ